پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم
دل از دنبال من گردد من از دنبال دل گردم
۱به تعمیر تن خاکی دل من برنمی‌آید
کدامین رخنه را معمار ازین یک مشت گل گردم
۲عجب دارم گذارد آه عالم‌سوز من فردا
که از تردامنی در حلقه پاکان خجل گردم
۳نخواهد نقطه‌ای از نامه اعمال من ماندن
به این عنوان اگر از روسیاهی منفعل گردم
۴من و گردن فرازی بر امید خونبها حاشا
گوارا نیستم بر تیغ اگر خون بحل گردم
۵توان تا زیر پا شد خاک آن سرو خرامان را
چرا چون قمریان برگرد سر و پا به گل گردم
۶فریب وعده او گرچه صائب بارها خوردم
همان خوشوقت از پیمان آن پیمان‌گسل گردم
۷
