شمارهٔ ۳۱۹ صائب

شبنم از روی لطیف تو نظر می دزدد

غنچه از شرم تو سر در ته پر می دزدد

می کند بیهده دل عیب خود از عشق نهان

گل ز خورشید عبث دامن تر می دزدد