چه کم می‌گردد از حشمت بلاگردان نازم کن
نگاهی چند ناز آلوده در کار نیازم کن
۱درخت میوه‌ای داری صلای میوه‌ای میزن
ولی اندیشه از گستاخی دست درازم کن
۲به دیوانش مرا کاری فتاد ای لطف پنهانی
یکی زان شیوه‌های پیش خدمت کار سازم کن
۳برون آور ز جیبت آن عنایتها که می‌دانی
کلیدی وز در زندا ن غم این قفل بازم کن
۴به هیچم می‌توان کردن تسلی گر دلت خواهد
نمی‌گویم که خاص از شیوه‌های دلنوازم کن
۵حجابست اینکه خالی می‌کند پهلوی ما از تو
به یک جانب فکن این شرم، و رفع احترازم کن
۶ز من برخاست تکلیف از جنون عشق بت وحشی
ببر دیوانگی از طبع و تکلیف نمازم کن
۷
