جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: بیم و از امیدقافیه: ـازدیوان شمس

تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید

در ده شراب و واخرام از بیم و از امید

واژهٔ قافیهردیف: چاه می آرد بروندیوان اشعار

ناله نی از جگرها آه می آرد برون

یوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

هم‌قافیهقافیه: ـازاشعار منتسب

صبا به مقدم گل راح روح بخشد باز

کجاست بلبل خوشگوی؟ گو برآر آواز!

هم‌قافیهردیف: شودقافیه: ـازرباعیات

چون غنچهٔ گل قرابه‌پرداز شود

نرگس به هوای می قدح‌ساز شود

هم‌قافیهقافیه: ـازرباعیات

در سنبلش آویختم از روی نیاز

گفتم «من سودازده را کار بساز»

هم‌قافیهردیف: استقافیه: ـازغزلیات

اَلْمِنَّةُ لِلَّه که درِ میکده، باز است

زان رو که مرا بر در او، رویِ نیاز است

هم‌قافیهردیف: کردقافیه: ـازغزلیات

صوفی نَهاد دام و سَرِ حُقِّه، باز کَرْد

بُنْیادِ مَکْر با فَلَکِ حُقِّه‌باز کَرْد

هم‌قافیهردیف: کنیدقافیه: ـازغزلیات

معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید

شبی خوش‌ است بدین قصه‌اش دراز کنید

هم‌قافیهقافیه: ـازغزلیات

هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز

ز رویِ صدق و صفا گشته با دلم دَمساز

هم‌قافیهقافیه: ـازغزلیات

منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

چه شُکر گویَمَت ای کارسازِ بنده نواز؟

هم‌قافیهقافیه: ـازغزلیات

ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

عُشّاق را به نازِ تو هر لحظه صد نیاز

هم‌قافیهردیف: منقافیه: ـازغزلیات

بالابلندِ عِشْوِه‌گرِ نقش‌بازِ من

کوتاه کرد قصّهٔ زُهْدِ درازِ من