جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: و لرزدقافیه: ـانشغزلیات

حدیث عشق شودناله ترجمانش و لرزد

چو شیشه دل‌که‌کشد تیغ از میانش و لرزد

هم‌قافیهقافیه: ـاشمواعظ

گناه کردن پنهان به از عبادت فاش

اگر خدای پرستی هواپرست مباش

هم‌قافیهردیف: خوشستقافیه: ـاشدیوان شمس

تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

خشم و سخط و طعنه و صفراش خوشست

هم‌قافیهردیف: خوش استقافیه: ـاشدیوان شمس

دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است

غم خوش نبوَد و لیک غم‌هاش خوش است

هم‌قافیهردیف: خوش استقافیه: ـاشدیوان شمس

من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است

جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است

هم‌قافیهردیف: نبودقافیه: ـاشدیوان شمس

کسی که غیر این سوداش نبود

ز ذوق ماش یاد ماش نبود

هم‌قافیهردیف: کنندقافیه: ـاشدیوان شمس

گر مرده شود تن بر خود جاش کنند

ور زنده بود قصد سر و پاش کنند

هم‌قافیهردیف: نگرقافیه: ـاشدیوان شمس

آن زلف سیاه و قد رعناش نگر

شیرینی آن لعل شکرخاش نگر

هم‌قافیهردیف: درازقافیه: ـاشدیوان شمس

دل آمد و گفت هست سوداش دراز

شب آمد و گفت زلف زیباش دراز

هم‌قافیهقافیه: ـاشدیوان شمس

آن رند و قلندر نهان آمد فاش

در دیدهٔ من بجو نشان کف پاش

هم‌قافیهقافیه: ـاشدیوان شمس

امروز حریف عشق بانگی زد فاش

گر اوباشی جز بر اوباش مباش

هم‌قافیهقافیه: ـاشدیوان شمس

با ما چو نه‌ای مشو رفیق اوباش

کاول قدحت دمند و آخر پرخاش