جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـبندددیوان اشعار

مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

به رویت مردم چشم مرا راه نظر بندد

واژهٔ قافیهقافیه: ـندددیوان شمس

شیرین سخنی در دل ما میخندد

بر خسرو و  شیرین سخنی می‌بندد

واژهٔ قافیهقافیه: ـندددیوان شمس

ماهی که کمر گرد قمر می‌بندد

غمگینم از اینکه خوشدلم نپسندد

واژهٔ قافیهقافیه: ـندددیوان شمس

هر کو بگشاده گرهی می‌بندد

بر حال خود و حال جهان میخندد

واژهٔ قافیهقافیه: ـندددیوان شمس

یاریکه مرا در غم خود می‌بندد

غمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد

واژهٔ قافیهردیف: می‌بنددقافیه: ـرغزلیات

باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

کز غبارم نفس صبح ‌کمر می‌بندد

هم‌قافیهقافیه: ـنددمواعظ

نه هر که زمانه کار او دربندد

فریاد و جزع بر آسمان پیوندد

هم‌قافیهقافیه: ـندددیوان شمس

کسی کز غمزه‌ای صد عقل بندد

گر او بر ما نخندد پس که خندد