جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

از مرد خرد بپرس، ازیرا

جز تو به جهان خردوران هند

هم‌قافیهقافیه: ـهندغزلیات

شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند

که زیرکانِ جهان از کمندشان نَرَهَند

هم‌قافیهقافیه: ـهنددیوان شمس

تا تو بخودی ترا به خود ره ندهند

چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند

هم‌قافیهقافیه: ـهندمختارنامه

قومی که به خاک مرگ سر بازنهند

تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند

هم‌قافیهقافیه: ـهندوصلت نامه

قومی که بخواب مرگ سرباز نهند

تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند

هم‌قافیهقافیه: ـنداشعار منتسب

بردار دل از مادر دهر ای فرزند

با نصف اخیر شوهرش در پیوند

هم‌قافیهردیف: مبادقافیه: ـندغزلیات

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد

وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد

هم‌قافیهقافیه: ـندغزلیات

ای پستهٔ تو خنده زده بر حدیثِ قند

مشتاقم از برای خدا یک شِکَر بخند

هم‌قافیهقافیه: ـندغزلیات

بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلند

که به بالای چَمان از بُن و بیخَم بَرکَنْد

هم‌قافیهقافیه: ـندغزلیات

دَر نَظَربازیِ ما، بی‌خَبَران، حِیْران‌اَنْد

مَن، چُنینم که نِمودَم؛ دِگَر ایشان دانَنْد

هم‌قافیهردیف: تو نیستقافیه: ـنددیوان اشعار

شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

وین جان به لب رسیده در بند تو نیست

هم‌قافیهقافیه: ـنددیوان اشعار

در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

بربود دلم ز دست و در پای افکند