جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـمدیوان اشعار

ور گشت شمیده گلبن زرد

داده است به سیب گونه وشم

هم‌قافیهقافیه: ـوشمغزلیات

من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم

مُهر بر لب زده، خون می‌خورم و خاموشم

هم‌قافیهقافیه: ـوشمدیوان اشعار

هزار جَهد بکردم که سِرِّ عشق بپوشم

نبود بر سر آتش، مُیَسَرم که نجوشم

هم‌قافیهقافیه: ـوشمدیوان شمس

از ثور فلک شیر وفا میدوشم

هرچند که از پنجهٔ او بخروشم

هم‌قافیهقافیه: ـوشمدیوان شمس

من نای توام از لب تو می‌نوشم

تا نخروشی هر آینه نخروشم

هم‌قافیهردیف: ای شاهقافیه: ـوشمدیوان شمس

در بندگیت حلقه بگوشم ای شاه

در چاکریت به جان بکوشم ای شاه

هم‌قافیهردیف: راقافیه: ـوشمدیوان اشعار

مکن یارب گران در منتهای عمر گوشم را

سبک زین بار سنگین ساز با این ضعف دوشم را

هم‌قافیهردیف: تهی استقافیه: ـوشمدیوان اشعار

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی است

چون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

هم‌قافیهردیف: کنندقافیه: ـوشمدیوان اشعار

من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنند

یا به گفتار خنک دلسرد از جوشم کنند

هم‌قافیهردیف: گذارقافیه: ـوشمدیوان اشعار

من نمی آیم به هوش از پند، بیهوشم گذار

بحر من ساحل نخواهد گشت، در جوشم گذار

هم‌قافیهقافیه: ـوشمدیوان اشعار

چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشم

که آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم

هم‌قافیهقافیه: ـوشمدیوان اشعار

نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشم

ز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشم