جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: توقافیه: ـایدیوان اشعار

از دورباش ناز تو، از سرگذشتگان

جز کاکل تو نیست کسی در قفای و

واژهٔ قافیهردیف: از خود می رودقافیه: ـودیوان اشعار

می کند یادش دل بیتاب و از خود می رود

می برد نام شراب ناب و از خود می رود

واژهٔ قافیهردیف: بسقافیه: ـومختارنامه

یک ذره هدایتِ تو میباید و بس

یک لحظه حمایتِ تو میباید و بس

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـوغزلیات

حرص اگر بر عطش غلو دارد

شرم آبی دگر به جو دارد

واژهٔ قافیهردیف: ترشدیوان شمس

یار نخواهم که بُوَد بدخو و غمخوار و تُرش

چون لحد و گور مغان تنگ و دل افشار و ترش

واژهٔ قافیهردیف: برووصلت نامه

ره بس دور است توشه بردار و برو

فارغ منشین تمام کن کار برو

هم‌قافیهقافیه: ـواشعار منتسب

ای در چمن خوبی رویت چو گل خودرو

چین شکن زلفت چون نافهٔ چین خوش بو

هم‌قافیهردیف: ببستقافیه: ـوغزلیات

زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست

راه هزار چاره‌گر از چارسو ببست

هم‌قافیهردیف: نهاده‌ایمقافیه: ـوغزلیات

عمریست تا به راهِ غَمَت رو نهاده‌ایم

روی و ریایِ خَلق به یک سو نهاده‌ایم

هم‌قافیهردیف: ببینقافیه: ـوغزلیات

نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین

عقل و جان را بستهٔ زنجیرِ آن گیسو ببین

هم‌قافیهقافیه: ـوغزلیات

گفتا برون شدی به تماشای ماهِ نو

از ماهِ ابروانِ مَنت شرم باد رو

هم‌قافیهقافیه: ـوغزلیات

مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو

یادم از کِشتهٔ خویش آمد و هنگامِ درو