جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـیکیدیوان شمس

روپوش کند او هم با محرم و نامحرم

گویند فلان بنده گوید که عجب کی کی

واژهٔ قافیهردیف: ازینقافیه: ـکیمختارنامه

جان میسوزد هر نفسم تا کی ازین

دل میندهد هیچ کسم تا کی ازین

واژهٔ قافیهقافیه: ـیاشعار منتسب

جام می پیش آرو چون حافظ مخور

غم که جم کی بود یا کاووس کی

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـیاشعار منتسب

شب از مطرب که دل خوش باد وی را

شنیدم نالهٔ جانسوز نى را

واژهٔ قافیهقافیه: ـیاشعار منتسب

حافظ ز غم تو چند نالد

آخر من دلشکسته تا کی

واژهٔ قافیهردیف: کنمقافیه: ـیغزلیات

حاشا که من به موسمِ گُل تَرکِ مِی کُنم

من لافِ عقل می‌زنم، این کار کِی کنم

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

طامات تا به چند و خرافات تا به کی؟

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

شُکوهِ سلطنت و حُسن، کِی ثُباتی داد؟

ز تختِ جَم سخنی مانده است و افسرِ کَی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

بده جام می و از جم مکن یاد

که می‌داند که جم کی بود و کی کی؟

واژهٔ قافیهردیف: باشدقافیه: ـیدیوان اشعار

آهو بره را که شیر در پی باشد

بیچاره چه اعتماد بر وی باشد؟

واژهٔ قافیهردیف: خسبدقافیه: ـیدیوان شمس

آن سر که بود بی‌خبر از می خسبد

آنکس که خبر یافت از او کی خسبد

واژهٔ قافیهردیف: رسدقافیه: ـیدیوان شمس

هر زمان لطفت همی در پی رسد

ور نه کس را این تقاضا کی رسد