جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـگردیددیوان اشعار

چه شد که دامن یار از کفم رها گردید

که بوی گل نتواند ز گل جدا گردید

واژهٔ قافیهقافیه: ـگردیدغزلیات

چمن دلی ‌که به یاد تو آشنا گردید

فلک سری ‌که به پای تو جبهه‌سا گردید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدغزلیات

چو ماهِ روی تو در شامِ زلف می‌دیدم

شبم به رویِ تو روشن چو روز می‌گردید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدمواعظ

دوستان آمدند تا لبِ گور

قدمی چند و باز پس گردید

واژهٔ قافیهردیف: نگاهمقافیه: ـیددیوان اشعار

تا روی عرقناک ترا دید نگاهم

زد غوطه به سرچشمه خورشید نگاهم

واژهٔ قافیهردیف: و سوختقافیه: ـیدغزلیات

گر همه در سنگ بود آتش جدایی دید و سوخت

وقت آن‌کس خوش که از مرکز جدا گردید و سوخت

واژهٔ قافیهردیف: و بسقافیه: ـیدغزلیات

غم نه‌تنها بر دلم نالید و بس

عیش هم بر فرصتم خندید و بس

هم‌قافیهقافیه: ـدیدمختارنامه

جان را خطرِ روزِ پسین بایددید

دل را غمِ عقلِ‌ پیش بین باید دید

هم‌قافیهقافیه: ـیدقطعات

دل مَنِه بر دُنیی و اسبابِ او

زآن‌که از وی، کَس وفاداری ندید

هم‌قافیهقافیه: ـیدرباعیات

از چرخ به هر گونه همی دار امید

وز گردش روزگار می‌لرز چو بید

هم‌قافیهقافیه: ـیدغزلیات

اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

که بویِ خیر ز زهدِ ریا نمی‌آید

هم‌قافیهقافیه: ـیدغزلیات

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

وظیفه گر برسد، مصرفش گُل است و نَبید