جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۱۲۴ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۶۰۴۴ صائبچشم اگر داری که خواب سیر در منزل کنیزیر هر بار گرانی دوش می باید شدن
- غزل شمارهٔ ۶۰۴۸ صائبنقد خود را بر امید نسیه باطل کردن استپش دونان با رخ زرین برای زر شدن
- غزل شمارهٔ ۶۰۵۷ صائبتنگدستان را به دولت می رساند فال نیکدر گریبان سر چو دزدی، فال آن فتراک زن
- غزل شمارهٔ ۶۰۵۹ صائبزهر قاتل را کند اکسیر خرسندی شکرمشت خاکی گر رسد از دوست، استغنا مزن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۰ صائببا توانایی به اهل فقر استغنا مزنعاجزان را دستگیری کن، به دولت پا مزن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۱ صائبشکوه از گردون نیلی می کند دل را سیاهمهر بر لب زن، نفس در زیر خاکستر مزن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۲ صائب(دید دیگر نیست) ما را تاب درد انتظارنعمت فردوس را اینجا مهیا کرد حسن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۳ صائبدر تماشاخانه فردوس خون خود خورددیده هر کس که چون صائب بود گلچین حسن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۶ صائبپیشتر زان کز فراموشان کند گردون تراگاه گاه از دوستان نیک محضر یاد کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۸ صائبزلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۲ صائبهیچ نگشاید به جز وسواس از علم نجومچهره را از جدول خون صفحه تقویم کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۳ صائبهر که باشد می تواند نقش را از دل زدوداز قبول نقش لوح خویشتن را ساده کن