جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۱٬۱۴۱ از ۱٬۵۰۱
- شمارهٔ ۳۲ - شفای شه به دعا از خدا طلب کرده صائباگر چه نیست لایق جان ما بهر نثار اونثار مقدم آن شهسوار دین و دولت کن
- غزل شمارهٔ ۳۵ صائبتا تواند ترکِ تن کرد آدمی با این شعورزنده چون کرمِ بریشم در کفن باشد چرا
- غزل شمارهٔ ۴۵ صائبطوقِ منّت، گردنِ فرمانبران را لایق استترکِ احسان است احسان مردمِ آزاد را
- غزل شمارهٔ ۴۶ صائبخندهٔ بی‌درد سازد دردمندان را ملولسِیرِ گلشن می‌کند غمگین دلِ ناشاد را
- غزل شمارهٔ ۵۶ صائبخلق در مهدِ زمین از خوابِ غفلت مانده‌اندور نه گهواره است زندان مردمِ بیدار را
- غزل شمارهٔ ۸۲ صائبیک سیه‌خانه است گردون از بیابانِ عدمگردبادِ آن بیابان کُن غبارِ خویش را
- غزل شمارهٔ ۹۸ صائبنیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق راروشنی از آه باشد دودمانِ عشق را
- غزل شمارهٔ ۹۹ صائبگر حریفِ چرخِ کم فرصت نگردم، می‌کنممهربان از راهِ گفت و گو به فرصت خلق را
- غزل شمارهٔ ۱۰۸ صائبدامن دشتی اگر می بود چون مجنون مرابهر طفلان جمع می کردم به دامن سنگ را
- غزل شمارهٔ ۱۲۷ صائبسایهٔ سروی که من در پای او آسوده‌اماز شِکَر‌خوابِ عدم بیدار می‌سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۳۳ صائبدر طریقت بار هر کس را که نگرفتم به دوشچون گشودم چشمِ بینش، بار بر دل شد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۳۴ صائباز گرفتاری به آزادی رسیدم در قفسخارخارِ دیدنِ گل آشیانی شد مرا