جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۱۱۵ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۸ صائباشک نیسان را که در چشم صدف گرداند آبمهره گل می شمارد گوهر شهوار من
- غزل شمارهٔ ۶۲۵۱ صائبدم عیسی به استقبال روحت جان فشان آیدگر از خود جامه آلوده گل کرده ای بیرون
- غزل شمارهٔ ۶۳۲۵ صائبز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
- غزل شمارهٔ ۶۳۶۲ صائبمیخانه را به آب رسانید ساغرمگل می کند خزان ز رخ زرد من همان
- غزل شمارهٔ ۶۴۶۰ صائبصائب این طرز سخن را از کجا آورده ای؟خنده بر گل می زند رنگینی اشعار تو
- غزل شمارهٔ ۶۴۷۲ صائبسروها چون سبزه خوابیده می آید به چشمدر گلستانی که گردد جلوه گر بالای تو
- غزل شمارهٔ ۶۵۳۹ صائبای شاخ گل ببال که با این غرور حسنگل کج ندیده است به طرف کلاه تو
- غزل شمارهٔ ۶۵۹۶ صائباز خیال گل رخسار تو هر قطره اشکگل ابری است که در خون شفق غلطیده
- غزل شمارهٔ ۶۶۱۵ صائبعنبر به جام باده گلگون فکنده اند؟یا بخت ماست غوطه به خون جگر زده
- غزل شمارهٔ ۶۸۱۴ صائببیخبر شو ز جهان گر خبری می گیریچون گل از پوست برآ گر ثمری می گیری
- غزل شمارهٔ ۶۸۵۱ صائبدرین دو هفته که گل می توان ز روی تو چیددر وصال چه بر روی دوستان بندی؟
- شمارهٔ ۲ عطار نیشابوریآنجا که میان آب و گل بود آدمدر عالم جان و دل، پیامبر او بود