جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۱۳ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۱۰۵ جلال الدین محمد مولویای به گه بزم بهین عیش و نوشوی به گه رزم مهین صف شکن
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۷ جلال الدین محمد مولویخر صید آهو کی کند؟ خر بوی نافه کی کشد؟یا بول خر را بو کند یا گه بود تفتیش او
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۰ جلال الدین محمد مولویابر دل ما ز عشق این مهگه گردد جمع و گاه پاره
- بخش ۹۵ - بیان آنک در توبه بازست جلال الدین محمد مولویآن همه گه باز باشد گه فرازوآن در توبه نباشد جز که باز
- بخش ۴ ابوالقاسم فردوسیبه دو هفته باید که ایدر بویگه و بیگه از تاختن نغنوی
- رباعی شمارهٔ ۳ خیام نیشابوریقرآن که مهین کلام خوانند آن راگه‌گاه نه بر دوام خوانند آن را
- بخش ۱۸ - حکایت خیام نیشابوری… زد تعالی بنالید؛ جو بفرستاد تا ازان نان کرد و بخورد و به سیری رسید. آنگه وی را به فال داشتی که او را دیدی سبز و تازه، و ازان گه باز اندر میان ملوک عجم بماند که هر سال جو به نوروز بخواستندی از بهر منفعت و مبارکی که دروست.
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۲ صائبآسمان، آسوده است از بی‌قراری‌های ماگریه‌ی طِفلان، نمی‌سوزد دلِ گَه‌واره را
- شمارهٔ ۲ عطار نیشابوریای هر نفسی جلوهگری افزونتگه رد خاکست جلوه، گه در خونت
- شمارهٔ ۲ عطار نیشابوریگاه از سر طاعتی برون آیی توگه در کف معصیت زبون آیی تو
- شمارهٔ ۵ عطار نیشابوریگاه از غم تو مست و خرابم بینیگه چون شمعی در تب و تابم بینی
- شمارهٔ ۱۱ عطار نیشابوریزلفِ تو به هم در اوفتاده عجب استگه سرکش و گاه سر نهاده عجب است