جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۱۷۶ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۲۱۳۶ جلال الدین محمد مولویخامش رها کن بلبلی در گلشن آی و درنگربلبل نهاده پر و سر پیش گل خندان گرو
- غزل شمارهٔ ۲۱۴۹ جلال الدین محمد مولویاز دل چرخ در زمین باغ و گل است و یاسمینباد خزانش در کمین چیست چنین چرا بگو
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۳ جلال الدین محمد مولویروان از تو خجل باشد دلم را پا به گل باشدمرا چه جای دل باشد چو دل گشته‌ست جای تو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۰ جلال الدین محمد مولویافروخت بهار چون گل سرخبر رغم دل مزعفری رو
- غزل شمارهٔ ۲۱۹۱ جلال الدین محمد مولویای حلقه به گوش و عاشق گلگوش و پس سر مخار برگو
- غزل شمارهٔ ۲۲۰۰ جلال الدین محمد مولویبانگ برزن عاشقی را کو به گل مشغول شدگو که شرمت باد از آن رخ ترک گلزاری بگو
- غزل شمارهٔ ۲۲۱۷ جلال الدین محمد مولویهمچو گل خنده زد و گفت: «درآ تا بینیهمه آتش سمن و برگ و گیا، هیچ مگو»
- غزل شمارهٔ ۲۲۳۳ جلال الدین محمد مولویای ترک ماه چهره چه گردد که صبح توآیی به حجرهٔ من و گویی که گَل برو
- غزل شمارهٔ ۲۲۴۲ جلال الدین محمد مولویتا که درآمد به باغ چهره گلنار تواه که چه سوز افکند در دل گل نار تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۵۳ جلال الدین محمد مولویعید و عرفه خندیدن تومشک و گل ما بوی خوش تو
- غزل شمارهٔ ۲۲۸۶ جلال الدین محمد مولویاز صفتش صفات ما خارشناس گل شدهباز صفات ما چو گل در ره ذات ریخته
- غزل شمارهٔ ۲۲۹۲ جلال الدین محمد مولویبه لاله دوش نسرین گفت برخیزیم مستانهبه دامان گل تازه درآویزیم مستانه