غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۹۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

دیدی که چه کرد آن پری رو

آن ماه لقای مشتری رو

۱

گشتند بتان همه نگونسار

در حسن خلیل آزری رو

۲

شد کفر چو شمع‌های ایمان

کورد به سوی کافری رو

۳

شد جمله جهان بهشت خندان

زان سرو روان عبهری رو

۴

دارد دو هزار سحر مطلق

وای ار آرد به ساحری رو

۵

افروخت بهار چون گل سرخ

بر رغم دل مزعفری رو

۶

کافور نثار کرد خورشید

بر چهره شام عنبری رو

۷

شد شیشه زرد همچو لاله

زان باده لعل احمری رو

۸

فربه شد عشق و زفت و لمتر

بنهاد خرد به لاغری رو

۹

بر باده لعل زد رخ من

تا چند نهد به زرگری رو

۱۰

بس کن هله فتنه را مشوران

یا برگردان ز شاعری رو

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: روقافیه: ـری۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رورو
  2. نگونساررو
  3. ایمانرو
  4. خندانرو
  5. مطلقرو
  6. سرخرو
  7. خورشیدرو
  8. لالهرو
  9. لمتررو
  10. منرو
  11. مشورانرو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.