غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۸۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

بازم صنما چه می‌فریبی تو

بازم به دغا چه می‌فریبی تو

۱

هر لحظه بخوانیم کریمانه

ای دوست مرا چه می‌فریبی تو

۲

عمری تو و عمر بی‌وفا باشد

ما را به وفا چه می‌فریبی تو

۳

دل سیر نمی‌شود به جیحون‌ها

ما را به سقا چه می‌فریبی تو

۴

تاریک شده‌ست چشم بی‌ماهت

ما را به عصا چه می‌فریبی تو

۵

ای دوست دعا وظیفه بنده‌ست

ما را به دعا چه می‌فریبی تو

۶

آن را که مثال امن دادی دی

با خوف و رجا چه می‌فریبی تو

۷

گفتی به قضای حق رضا باید

ما را به قضا چه می‌فریبی تو

۸

چون نیست دواپذیر این دردم

ما را به دوا چه می‌فریبی تو

۹

تنها خوردن چو پیشه کردی خوش

ما را به صلا چه می‌فریبی تو

۱۰

چون چنگ نشاط ما شکستی خرد

ما را به سه تا چه می‌فریبی تو

۱۱

ما را بی ما چه می‌نوازی تو

ما را با ما چه می‌فریبی تو

۱۲

ای بسته کمر به پیش تو جانم

ما را به قبا چه می‌فریبی تو

۱۳

خاموش که غیر تو نمی‌خواهیم

ما را به عطا چه می‌فریبی تو

۱۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: چه می‌فریبی توقافیه: ـا۱۴ از ۱۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. توتو
  2. کریمانهتو
  3. باشدتو
  4. جیحون‌هاتو
  5. بی‌ماهتتو
  6. بنده‌ستتو
  7. دیتو
  8. بایدتو
  9. دردمتو
  10. خوشتو
  11. خردتو
  12. توتو
  13. جانمتو
  14. نمی‌خواهیمتو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.