غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۹۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای عارف خوش کلام برگو

ای فخر همه کرام برگو

۱

هر ممتحنی ز دست رفته

بر دست گرفت جام برگو

۲

قایم شو و مات کن خرد را

وز باده باقوام برگو

۳

تا روح شویم جمله می ده

تا خواجه شود غلام برگو

۴

قانع نشوم به نور روزن

بشکاف حجاب بام برگو

۵

بپذیر مدام خوش ز ساقی

چون مست شدی مدام برگو

۶

آن جام چو زر پخته بستان

زان سوختگان خام برگو

۷

مبدل شد و خوش حطام دنیا

چون رستی از این حطام برگو

۸

لب بستم ای بت شکرلب

بی‌واسطه و پیام برگو

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: برگوقافیه: ـام۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. برگوبرگو
  2. رفتهبرگو
  3. رابرگو
  4. دهبرگو
  5. روزنبرگو
  6. ساقیبرگو
  7. بستانبرگو
  8. دنیابرگو
  9. شکرلببرگو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.