جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۳۴۹ نتیجه برای «چند» با فیلتر سعدی · صفحهٔ ۲ از ۳۰
- غزل شمارهٔ ۲۲۷ سعدی شیرازیآخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چندتو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند
- بخش ۳ - گفتار اندر صنع باری عز اسمه در ترکیب خلقت انسان سعدی شیرازیببین تا یک انگشت از چند بندبه صنع الهی به هم در فگند
- حکایت شمارهٔ ۱۷ سعدی شیرازیتنی چند از روندگان در صحبتِ من بودند، ظاهرِ ایشان به صَلاح آراسته و یکی را از بزرگان در حقِّ این طایفه حُسنِ ظنّی بلیغ؛ و اِدراری معیّن کرده؛ تا یکی از اینان حرکتی کرد نه مناسبِ حالِ درویشان. ظنِّ آن شخصْ فاسد شد و بازار …
- حکایت شمارهٔ ۵ سعدی شیرازیتنی چند از روندگان متّفقِ سیاحت بودند و شریکِ رنج و راحت. خواستم تا مُرافقت کنم، موافقت نکردند. گفتم: این از کرمِ اخلاق بزرگان بَدیع است روی از مصاحبتِ مسکینان تافتن و فایده و برکت دریغ داشتن، که من در نفْسِ خویش این قدر …
- حکایت شمارهٔ ۳ سعدی شیرازیجوانی خردمند از فنونِ فضایل حظّی وافر داشت و طبعی نافر. چندان که در محافلِ دانشمندان نشستی، زبان سخن ببستی. باری پدرش گفت: ای پسر! تو نیز آنچه دانی، بگوی. گفت: ترسم که بپرسند از آنچه ندانم و شرمساری برم.
- حکمت شمارهٔ ۳ سعدی شیرازیعلم چندان که بیشتر خوانیچون عمل در تو نیست نادانی
- شمارهٔ ۷ سعدی شیرازیچند باشد چو جِسرِ بغدادش‌آب در زیر و آدمی در پشت؟
- حکایت شمارهٔ ۸ سعدی شیرازیبا عزیزی نشست روزی چندلاجرم همچنو گرامی شد
- حکایت شمارهٔ ۱۲ سعدی شیرازیپایِ مسکینْ پیاده چند رود؟کز تحمّل ستوه شد بُختی
- شمارهٔ ۱۳ سعدی شیرازیاز مایهٔ بیسود نیاساید مردمار از دم خویش چند بتواند خورد
- قطعه شمارهٔ ۱۶ - از او بپرس! سعدی شیرازیکسی ملامتم از عشق روی او می‌کردکه خیره چند شتابی به خون خود خوَردن؟
- رباعی شمارهٔ ۴۰ سعدی شیرازیهر چند که نو آمده‌ام از سر ذوقبر کهنه جهان چون گل نو می‌خندم