جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۰۴ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۹ حافظ شیرازیای نسیمِ سحر آرامگَهِ یار کجاست؟منزلِ آن مَهِ عاشق‌کُشِ عَیّار کجاست؟
- غزل شمارهٔ ۲۳ حافظ شیرازیخیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماستنسیمِ مویِ تو، پیوندِ جانِ آگهِ ماست
- غزل شمارهٔ ۲۴ حافظ شیرازیمی بده تا دهمت آگهی از سِرّ قضاکه به روی که شدم عاشق و از بوی که مست
- غزل شمارهٔ ۳۷ حافظ شیرازیتو را ز کنگرهٔ عرش می‌زنند صفیرندانمت که در این دامگه چه افتادست
- شمارهٔ ۴۶ حافظ شیرازیدگرم مگو که خواهم که ز درگهت برانمتو بر این و من بر آنم که دل از تو برندارم
- غزل شمارهٔ ۴۷ حافظ شیرازیز جورِ کوکبِ طالع ،سَحَرگَهان چشممچنان گریست که ناهید دید و مَه دانست
- غزل شمارهٔ ۵۱ حافظ شیرازیساروان رَخت به دروازه مَبَر، کان سرِ کوشاهراهی‌ست که منزلگهِ دلدارِ من است
- غزل شمارهٔ ۵۲ حافظ شیرازیواعِظِ شِحنه‌شناس، این عَظِمَت گو مَفُروشزان که مَنْزِلْگَهِ سُلطان، دِلِ مِسْکینِ من است
- شمارهٔ ۷۱ حافظ شیرازیسحرگهی که چو رندان بنالی از سر دردبه کار من کنی آن‌دم یکی دعا، حافظ
- غزل شمارهٔ ۷۴ حافظ شیرازیحاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیستباده پیش آر که اسبابِ جهان این همه نیست
- غزل شمارهٔ ۷۹ حافظ شیرازیگدا چرا نزند لافِ سلطنت امروز؟که خیمه، سایهٔ ابر است و بزمگه، لبِ کِشت
- غزل شمارهٔ ۹۰ حافظ شیرازیتا مطربان ز شوقِ مَنَت آگهی دهندقول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت