جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۷۱۶ نتیجه برای «سخن» · صفحهٔ ۲۲۲ از ۴۷۷
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۲ صائببسته شد راه سخن در روزگار عشق ماورنه گل از بلبلان صد ناله رسوا شنید
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۴ صائببجز زخم زبان رزق از سخن نبود سخنور راکه از گلزار خار و خس نصیب باغبان گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۳۸ صائبزخورد و خواب بگذر گر سخن را پاک می خواهیکه این گوهر زخورد و خواب گردآلود می گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۴۷ صائبسخن را روی گرم از قید خاموشی برون آردسپند از آتش سوزان بلند آواز می‌گردد
- غزل شمارهٔ ۲۹۱۵ صائبمشو غافل زپاس وقت هنگام سخن گفتنکه دست از سر به بانگی مرغ بی هنگام بردارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۶ صائبسخن چون آب حیوان زنده می دارد سخنور راپر طوطی زگویایی بهار بی خزان دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۸ صائبمرا آیینه رویی مهر حیرت بر دهن داردخوشا طوطی که از آیینه میدان سخن دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۶ صائبزخط سبز دارد طوطیان خوش سخن با خودکجا پروای طوطی لعل شکربار او دارد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۹ صائببه میدان سخن حاجت نباشد سینه صافان رابرای طوطیان آیینه میدان را نگه دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۷۴ صائبچه حرف است این که از آیینه طوطی می شود گویا؟که آن آیینه رو بر طوطیان راه سخن گیرد
- غزل شمارهٔ ۳۰۰۷ صائبسخن در پایه پستی نمی‌ماند سخنور راسلیمان دست خود را پایتخت مور می‌سازد
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۱ صائباگر پاک از سخن سازی دهان بادپیما رازمهر خامشی گنجینه اسرار خواهد شد