جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۳۷ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۱۶۹۶ جلال الدین محمد مولویای دل بسوز خوش خوش مگریز از این دوآتشکاین است بر تو واجب کیی به نار تیزم
- غزل شمارهٔ ۱۷۰۱ جلال الدین محمد مولویآوازه جمالت از جان خود شنیدیمچون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲۸ جلال الدین محمد مولویعشق آتش تیز است و ترا آبی نیستخاکت بر سر چه باد می‌پیمائی
- غزل شمارهٔ ۱۷۵۶ جلال الدین محمد مولویتا بسوزم حجاب غفلت و خوابز آتش چشم‌های بیدارم
- رباعی شمارهٔ ۱۷۶۳ جلال الدین محمد مولویای هیزم تو خشک نگردد روزیتا تو فتد ز آتش دلسوزی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰۶ جلال الدین محمد مولویتا همچو خلیل آتش اندر نشویچون خضر به آب زندگانی نرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱۴ جلال الدین محمد مولویتا همچو خلیل اندر آتش نرویچون خضر به سرچشمهٔ حیوان نرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱۷ جلال الدین محمد مولویتا در غم عشق دوست چون آتش و آباز خود نشوی نیست به هستی نرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۲۰ جلال الدین محمد مولویاز هیزم توبهٔ من آتش بفروختمی‌سوخت مرا که توبه دیگر نکنی
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۳ جلال الدین محمد مولویدل ز آتش عشق او آموخت سبک روحیاز سینه بپریدن هر ساعت برجستن
- رباعی شمارهٔ ۱۸۸۰ جلال الدین محمد مولویدی بود چنان دولت و جان افروزیو امروز چنین آتش عالم سوزی
- غزل شمارهٔ ۱۸۸۱ جلال الدین محمد مولویچون پوست بود این دل چون آتش باشد غموین پوست از آن آتش چون سفره بود پرچین