جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۷۱۶ نتیجه برای «سخن» · صفحهٔ ۴۰ از ۴۷۷
- شمارهٔ ۸۴ - در نکوهش و ملامت حسودان خاقانی شروانیمشتی خسیس ریزه که اهل سخن نیندبا من قران کنند وقرینان من نیند
- بخش ۱۶۰ - بقیهٔ قصه زید در جواب رسول صلی الله علیه و سلم جلال الدین محمد مولویاین سخن پایان ندارد خیز زیدبر براق ناطقه بربند قید
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ عطار نیشابوریگر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمیشک نبودی کان سخن بر خلق کمتر گویمی
- سیمرغ در پیشگاه سیمرغ عطار نیشابوریزین سخن مرغان وادی سر به سرسرنگون گشتند در خون جگر
- بخش ۴۸ - رفتن مجنون به طفیل گدایان به خیمه گاه لیلی و شکستن لیلی کاسه وی را و رقص کردن مجنون از ذوق آن جامیشیرین سخن شکر فسانهکین قصه نهاد در میانه
- بخش ۹ - صف پنجم ناصرخسرو قبادیانیاز سخن آنچ درو راست و دروغ نیاید خبر است. و خبر بر دو روی است : ابتداء است و جواب . و فرق میان راست و دروغ آنست که راست سخنی باشد که مردمان آنرا بدانند اندر چیزی که آن چیز یافته باشد ، چنانک کسی گوید که آتش گرم است . و د …
- بخش ۱۰ ابوالقاسم فردوسیچو بشنید رستم ز بهمن سخنپراندیشه شد مغز مرد کهن
- بخش ۱۴ - آغاز داستان خسرو و شیرین نظامی گنجویچنین گفت آن سخن‌گوی کهن‌زادکه بودش داستان‌های کهن، یاد
- بخش ۴۵ - وفات مجنون بر روضه لیلی نظامی گنجویانگشتکشِ سخن‌سرایاناین قصه چنین بَرد به پایان
- فصل سی و نهم - سؤال کرد جوهر خادم سلطان که به وقت زندگی جلال الدین محمد مولوی… ؤال کرد جوهر خادم سلطان که «به وقت زندگی یکی را پنج بار تلقین می‌کنند سخن را فهم نمی‌کند و ضبط نمی‌کند بعد از مرگ چه سؤالش کنند؟ که بعد از مرگ خود سؤال‌های آموخته را فراموش کند» گفتم: چو آموخته را فراموش کند؛ لاجرم صا …
- بخش ۱۰۶ - رفتن پسران سلطان به حکم آنک الانسان حریص علی ما منع ما بندگی خویش نمودیم ولیکن خوی بد تو بنده ندانست خریدن به سوی آن قلعهٔ ممنوع عنه آن همه وصیت‌ها و اندرزهای پدر را زیر پا نهادند تا در چاه بلا افتادند و می‌گفتند ایشان را نفوس لوامه الم یاتکم نذیر ایشان می‌گفتند گریان و پشیمان لوکنا نسمع او نعقل ماکنا فی اصحاب السعیر جلال الدین محمد مولویاین سخن پایان ندارد آن فریقبر گرفتند از پی آن دز طریق
- بخش ۶ ابوالقاسم فردوسیچو بشنید مهران ز کید این سخنبدو گفت ازین خواب دل بد مکن