جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۴۱۷ از ۱٬۵۰۱
- رباعی شمارهٔ ۳۱۶ جلال الدین محمد مولویدر نِه قدم ار چه راه بی‌پایانستکز دور نظاره، کارِ نامردانست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۷ جلال الدین محمد مولویدر نِه قدمی که چشمهٔ حیوانستمیگرد چو چرخ تا مهت گردانست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۹ جلال الدین محمد مولویویران کردم بدست خود خانهٔ دلچون دانستم که گنج در ویرانیست
- غزل شمارهٔ ۳۲۸ جلال الدین محمد مولویآن دانه آدم را کز سنبل او باشدبفروشم جنت را بر جان نهم جنت
- رباعی شمارهٔ ۳۲۹ جلال الدین محمد مولویپرسید: کی تو؟ چون دهان بگشادمجست از دهنم، راه بیابان بگرفت
- غزل شمارهٔ ۳۳۱ جلال الدین محمد مولویزان شاه که او را هوس طبل و علم نیستدیوانه شدم بر سر دیوانه قلم نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۳۵ جلال الدین محمد مولویدیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا استدیوانه چه داند که ره خواب کجاست
- رباعی شمارهٔ ۳۳۹ جلال الدین محمد مولویواندم که مرا تجلّی احسانستجان در تن من چو موسیِ عِمرانست
- رباعی شمارهٔ ۳۴۱ جلال الدین محمد مولویچون دست به دامنش زدم گفت بهلگفتم که خموش روز گیراگیر است
- رباعی شمارهٔ ۳۴۳ جلال الدین محمد مولویزان مِی خوردم که روح پیمانهٔ اوستزان مست شدم که عقل دیوانهٔ اوست
- غزل شمارهٔ ۳۴۶ جلال الدین محمد مولویشنیدم مر مرا لطفت دعا گفتبرای بندهٔ خود لطف‌ها گفت
- غزل شمارهٔ ۳۶۰ جلال الدین محمد مولویدو گوشم بست یزدان تا رهیدمز حال دی و فردا و خرافات