جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۶۱۵ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۵۰ حافظ شیرازیبه جانت ای بتِ شیرین دهن که همچون شمعشبانِ تیره، مُرادم فنایِ خویشتن است
- غزل شمارهٔ ۵۳ حافظ شیرازیاز آن زَمان که بر این آسْتان نَهادم رویفَرازِ مَسْنَدِ خورشید، تِکْیِه‌گاهِ من است
- غزل شمارهٔ ۵۴ حافظ شیرازیز گریه مَردُمِ چشمم نشسته در خون استببین که در طلبت حالِ مَردُمان چون است
- غزل شمارهٔ ۵۸ حافظ شیرازینظیرِ دوست ندیدم، اگر چه از مَه و مِهرنهادم آینه‌ها در مقابلِ رخِ دوست
- غزل شمارهٔ ۶۸ حافظ شیرازیمردم دیده ز لطفِ رخِ او در رخِ اوعکس خود دید، گمان برد که مشکین خالی‌ست
- شمارهٔ ۶۸ حافظ شیرازیجان نهادم به میان شمع صفت از سر صدقکردم ایثار تن خویش زروی اخلاص
- غزل شمارهٔ ۷۲ حافظ شیرازیهر گَه که دِل به عِشْق دِهی، خوش دَمی بُوَددر کارِ خِیْر، حاجَتِ هیچ اِسْتِخاره نیست
- شمارهٔ ۷۳ حافظ شیرازیالم یأن للحباب أن یترحمواو للنّاقضین العهد أن یتندّموا
- غزل شمارهٔ ۷۴ حافظ شیرازیدردمندیِّ منِ سوختهٔ زار و نَزارظاهرا حاجتِ تقریر و بیان این همه نیست
- غزل شمارهٔ ۷۹ حافظ شیرازیکنون که می‌دمد از بوستان، نسیمِ بهشتمن و شرابِ فرح‌بخش و یارِ حورسرشت
- غزل شمارهٔ ۸۰ حافظ شیرازیناامیدم مکن از سابقهٔ لطفِ اَزَلتو پسِ پرده چه دانی که که خوب است و که زشت؟
- غزل شمارهٔ ۸۱ حافظ شیرازیصبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفتناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت