جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۶۸۱ از ۱٬۶۳۸
- رباعی شمارهٔ ۵۴۲ جلال الدین محمد مولویآن صورت و آن قاعده تا اکنون بودکاری آمد که آن همه مادون بود
- رباعی شمارهٔ ۵۴۷ جلال الدین محمد مولویایام وصال یار گوئی که نبودوان دولت بیشمار گوئی که نبود
- رباعی شمارهٔ ۵۴۹ جلال الدین محمد مولویای اهل مناجات که در محرابیدمنزل دور است یک زمان بشتابید
- غزل شمارهٔ ۵۵۰ جلال الدین محمد مولویپنبه ز گوش دور کن بانگ نجات می‌رسدآب سیاه درمرو کآب حیات می‌رسد
- رباعی شمارهٔ ۵۵۴ جلال الدین محمد مولویای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزادبنده که خرد برای زشتی و فساد
- رباعی شمارهٔ ۵۶۳ جلال الدین محمد مولویاین مجلس بیخودی که چون فردوس استاز مستی خود سفر مکن تا نرود
- رباعی شمارهٔ ۵۸۴ جلال الدین محمد مولویبس درمان‌ها کان مدد درد شودبس دولت‌ها که روی از آن زرد شود
- رباعی شمارهٔ ۵۹۰ جلال الدین محمد مولویچون صحبت دوست صیقل جان و دلستدر جان گیرش که رافع زنگ آمد
- رباعی شمارهٔ ۶۰۵ جلال الدین محمد مولویتا در دل من عشق تو اندوخته شدجز عشق تو هر چه داشتم سوخته شد
- غزل شمارهٔ ۶۲۵ جلال الدین محمد مولویگر ماه شب افروزان روپوش روا داردگیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد
- رباعی شمارهٔ ۶۴۰ جلال الدین محمد مولویمن آتشم و چو دود می برخیزمهر آتش را که درد می‌برخیزد
- رباعی شمارهٔ ۶۴۲ جلال الدین محمد مولویجایی برسد مرد که در هر نفسیبی‌زحمت چشم دوست دیدن گیرد