گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد
گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد
۱گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بو
از خنبش روحانی صد گونه گوا دارد
۲آن مه چو گریزانه آید سپس خانه
لیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد
۳غم گرچه بود دشمن گو بد سر او با من
با مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد
۴
