جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۳۷۸ نتیجه برای «گه» با فیلتر سایر قالب‌ها · صفحهٔ ۸ از ۳۲
- بخش ۱۳۸ - تمهید گلشن راز جدید اقبال لاهوریکدامین فکر ما را شرط راه استچرا گه طاعت و گاهی گناه است
- بخش ۷۷ - ذکر شیخ ابوعلی دقاق رحمةالله علیه عطار نیشابورینقلست که یک روز بر سر منبر ملامت آدمی می‌کرد که چه سودست گه حسود و معجب و متکبر و آنچه بدین ماند سایلی گفت: با این همه صفات ذمیمه که آدمی دارد اما جاء دوستی دارد استاد گفت: از خدا بترسید که می‌گوید یحبهم و یحبونه.
- مناجات جلال الدین محمد مولویصلح جدا کن ز جنگ، زانکه نه نیکو بود کارگه شیشه‌گر، دست‌گه گازری»
- ترجیع بند بیدل دهلویدر تماشاگهِ قِدَم بودیمفارغ از عرضِ چند و چون و چرا
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازیهیچ صیقل نکو نداند کردآهنی را که بدگهر باشد
- حکایت شمارهٔ ۳ سعدی شیرازیروی بر خاکِ عجز، می‌گویمهر سحرگه که باد می‌آید:
- حکایت شمارهٔ ۸ سعدی شیرازیرشکم آید که کسی سیر نگه در تو کندباز گویم: نه که کس سیر نخواهد بودن
- شمارهٔ ۱۱ سعدی شیرازیاگر بَوّاب و سرهنگان هم از درگه برانندت،از آن بهتر که در پهلوی مجهولی نشانندت!
- حکمت شمارهٔ ۲۰ سعدی شیرازیپادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند. آتش خشم اول در خداوند خشم اوفتد پس آنگه زبانه به خصم رسد یا نرسد.
- شمارهٔ ۲۵ سعدی شیرازیبنماندست آب در جگرمبس که چشمم کند گهرباری
- شمارهٔ ۲۶ سعدی شیرازیدر گرگ نگه مکن که بزغاله بردیک روز ببینی که پلنگش بدرد
- حکمت شمارهٔ ۲۶ سعدی شیرازیپادشه را بر خیانتِ کسی واقف مگردان، مگر آنگه که بر قبولِ کلی واثق باشی و گر نه در هلاکِ خویش سعی می‌کنی.