جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱٬۱۸۶ نتیجه برای «دو» با فیلتر رباعی · صفحهٔ ۹ از ۹۹
- رباعی شمارهٔ ۳۲۵ جلال الدین محمد مولویگریان گشتم گفت که اینطرفه‌تر استبی‌من که دو دیدهٔ ویَم چون بگریست؟
- رباعی شمارهٔ ۳۲۹ جلال الدین محمد مولویدل رفت و سرِ راهِ دلْ‌اِستان بگرفتوز عشق، دو زلفِ او به دندان بگرفت
- رباعی شمارهٔ ۳۶۱ جلال الدین محمد مولویگفتم به تکلف دو سه روزی بنشینبنشست و کنون رفتنش از یاد برفت
- رباعی شمارهٔ ۳۷۳ جلال الدین محمد مولوییک ذره نگر که پای در عشق بکوفتوان ذره جهان شد که دو عالم بگرفت
- رباعی شمارهٔ ۳۷۹ جلال الدین محمد مولویگر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفتتا باده از آن دو چشم مستت نگرفت
- رباعی شمارهٔ ۴۲۴ جلال الدین محمد مولویآنکس که از هر دو جهان روزه گشاستبی‌کام و دهان روزه‌گشائی او راست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۷ جلال الدین محمد مولویهرچند فراق پشت امید شکستهرچند جفا دو دست آمال ببست
- رباعی شمارهٔ ۴۴۵ جلال الدین محمد مولویآنجا که منم تا که بدانجا که منمدو کون چه باشد که هزاران بیش است
- رباعی شمارهٔ ۴۸۴ جلال الدین محمد مولویمیگوید عشق در دو گوشم همه شبای وای بر آن کسی که بی‌وی خسبد
- رباعی شمارهٔ ۴۹۱ جلال الدین محمد مولویدیوانه کنی هر دو جهانش بدهیدیوانهٔ تو هر دو جهان را چه کند
- رباعی شمارهٔ ۵۳۴ جلال الدین محمد مولویامشب ساقی به مشک می گردان کرددل یغما بر دو دست در ایمان کرد
- رباعی شمارهٔ ۵۶۶ جلال الدین محمد مولویاین سر که در این سینهٔ ما میگردداز گردش او چرخ دو تا میگردد