جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۹۹۶ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۳۴۶ صائباگر آزاده‌ای، آسوده باش از سردی دورانکه دارد یاد هر سروی درین گلشن خزان‌ها را
- غزل شمارهٔ ۳۴۷ صائبز حیرانی خرد شد خشک، تا تردستی صنعشبه دور انداخت بی‌آب آسیای آسمان‌ها را
- غزل شمارهٔ ۳۵۱ صائببزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را
- غزل شمارهٔ ۳۵۴ صائببه زور بازوی اقبال کاری برنمی آیدنگه دارد مگر دست دعا دامان دولت را
- غزل شمارهٔ ۳۵۹ صائبازان خورشید بر گرد جهان سرگشته می گرددکه بر فتراک صاحب دولتی بندد سر خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۰ صائبهمان با نفس نیکی می کنم، هر چند می دانمکز احسان نیست ممکن دوست کردن دشمن خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۳ صائبمیان اهل دل صائب نیارد سر بر آوردننسازد دوست هر کس دشمن دیرینه خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۹ صائبز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
- شمارهٔ ۳۷۱ صائبراه طی گشت و همان دوری منزل برجاستکه شنیده است که منزل به نهایت نرسد؟
- غزل شمارهٔ ۳۷۳ صائبگشاد جان زندانی بود در سختی دورانز قید سنگ، آهن می کند آزاد آتش را
- غزل شمارهٔ ۳۹۵ صائببهشتی شد مرا نظاره آن روی گندم گوناگر گندم برون انداخت از فردوس آدم را
- غزل شمارهٔ ۴۰۲ صائبگذشتم از سر دنیای دون، آسوده گردیدمبه سیم قلب از اخوان خریدم ماه کنعان را