جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲۲۳ نتیجه برای «داد» با فیلتر رباعی · صفحهٔ ۱ از ۱۹
- رباعی شمارهٔ ۲۸ سعدی شیرازیداد طرب از عمر بده تا برودتا ماه برآید و ثریا برود
- رباعی شمارهٔ ۶۹ سعدی شیرازیداد طرب از عمر بده تا برودتا ماه برآید و ثریا برود
- حکایت شمارهٔ ۳۰ سعدی شیرازیپادشاهی به کشتنِ بی‌گناهی فرمان داد. گفت: ای ملِک! به موجبِ خشمی که تو را بر من است، آزارِ خود مجوی که این عقوبت بر من به یک نفس به سر آید و بَزهِ آن بر تو جاوید بماند.
- رباعی شمارهٔ ۶۲ جلال الدین محمد مولویگر عمر بشد عمر دگر داد خداگر عمر فنا نماند نک عمر بقا
- رباعی شمارهٔ ۳۱۴ جلال الدین محمد مولویدر مرگ، حیاتِ اهل داد و دین استوز مرگ، روانِ پاک را تمکین است
- رباعی شمارهٔ ۶۸۴ جلال الدین محمد مولویدر نفی تو عقل را امان نتوان دادجز در ره اثبات تو جان نتوان داد
- رباعی شمارهٔ ۶۹۴ جلال الدین محمد مولویدل داد مرا که دلستان را بزدمآن را که نواختم همان را بزدم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۳۶ جلال الدین محمد مولویدل داد مرا که دلستان را بزدمآن را که نواختم همان را بزدم
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰۲ جلال الدین محمد مولویای داد که هست جمله بیدار از منای من که هزار آه و فریاد از من
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷۳ جلال الدین محمد مولویصد داد همی رسد ز بیدادی تودر وهم چگونه آورم شادی تو
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷ جلال الدین محمد مولویای باده تو باشی که همه داد کنیصد بنده به یک صبوح آزاد کنی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۱۷ جلال الدین محمد مولویگر داد کنی درخور خود داد کنیبیچاره کسی را که تواش یاد کنی