قالب شعری
قطعه
شعری که قافیه‌اش مانند غزل و قصیده است، اما مطلع مصرّع ندارد و بیشتر برای بیان یک موضوع یا اندیشه به کار می‌رود.
در قطعه، مصراع نخست با مصراع دوم هم‌قافیه نیست؛ تنها مصراع‌های دوم بیت‌ها هم‌قافیه‌اند. به همین دلیل بیشتر برای بیان یک موضوع یا اندیشهٔ پیوسته از آن استفاده می‌شد.
طول آن متغیر است و موضوعاتی مانند پند، شکایت، وصف و مدح را شامل می‌شود.
منابع
- مرجع مطالعه و تطبیق: سیروس شمیسا، «سبک‌شناسی شعر» و «انواع ادبی»
- مرجع مطالعه و تطبیق: ذبیح‌الله صفا، «تاریخ ادبیات در ایران»