مثنوی

در مثنوی دو مصراعِ هر بیت با هم هم‌قافیه‌اند ولی از بیتی به بیت دیگر قافیه عوض می‌شود. این آزادی، شاعر را از محدودیت قافیهٔ یکسان رها می‌کند و برای منظومه‌های داستانی و تعلیمی مناسب است.

شاهنامه، خمسهٔ نظامی و مثنوی معنوی از نمونه‌های بزرگ این قالب‌اند.