بخش ۱ - المقاله السابعه عشر عطار

الا یا غافل افتاده از راه

بخواهی مرد غافل وار ناگاه

به غفلت می‌گذاری زندگانی

دریغا گر چنین غافل بمانی

به بوی زندگی عمری دویدی

ولیک از زندگی بویی ندیدی

به حسرتها چو چشمت راه یابد

نگونساری خویش آنگاه یابد

مثال زندهٔ دنیی بماندی

تو بی معنی همه دعوی بماندی