غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۰۴ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

تا دردی درد او چشیدیم

دامن ز دو کون در کشیدیم

۱

با هم نفسی ز درد عشقش

در کنج فنا بیارمیدیم

۲

بر بوی یقین که بو که بینیم

زهری به گمان دل چشیدیم

۳

گه در طلبش ز دست رفتیم

گه در هوسش به سر دویدیم

۴

در عالم پر عجایب عشق

آوازهٔ او بسی شنیدیم

۵

درمان چه‌کنیم درد او را

کین درد به جان و دل خریدیم

۶

عشقش چو به ما نمود ما را

صد پرده به یک زمان دریدیم

۷

نور رخ او چو شعله‌ای زد

خود را ز فروغ آن بدیدیم

۸

دیدیم که ما نه ز آب و خاکیم

از هر دو برون رهی گزیدیم

۹

چه خاک و چه آب کانچه ماییم

در پردهٔ غیب ناپدیدیم

۱۰

چون پرده ز روی کار برخاست

از خود نه ازو بدو رسیدیم

۱۱

پیوستگیی چو یافت عطار

از ننگ وجود او بریدیم

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیدیم۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. چشیدیمکشیدیم
  2. عشقشبیارمیدیم
  3. بینیمچشیدیم
  4. رفتیمدویدیم
  5. عشقشنیدیم
  6. راخریدیم
  7. رادریدیم
  8. زدبدیدیم
  9. خاکیمگزیدیم
  10. ماییمناپدیدیم
  11. برخاسترسیدیم
  12. عطاربریدیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.