غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۰۵ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

ما ز خرابات عشق مست الست آمدیم

نام بلی چون بریم چون همه مست آمدیم

۱

پیش ز ما جان ما خورد شراب الست

ما همه زان یک شراب مست الست آمدیم

۲

خاک بد آدم که دوست جرعه بدان خاک ریخت

ما همه زان جرعهٔ دوست به دست آمدیم

۳

ساقی جام الست چون و سقیهم بگفت

ما ز پی نیستی عاشق هست آمدیم

۴

دوست چهل بامداد در گل ما داشت دست

تا چو گل از دست دوست دست به دست آمدیم

۵

شست درافکند یار بر سر دریای عشق

تا ز پی چل صباح جمله به شست آمدیم

۶

خیز و دلا مست شو از می قدسی از آنک

ما نه بدین تیره جای بهر نشست آمدیم

۷

دوست چو جبار بود هیچ شکستی نداشت

گفت شکست آورید ما به شکست آمدیم

۸

گوهر عطار یافت قدر و بلندی ز عشق

گرچه ز تأثیر جسم جوهر پست آمدیم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آمدیمقافیه: ـست۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آمدیمآمدیم
  2. الستآمدیم
  3. ریختآمدیم
  4. بگفتآمدیم
  5. دستآمدیم
  6. عشقآمدیم
  7. آنکآمدیم
  8. نداشتآمدیم
  9. عشقآمدیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.