غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۶۲ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

لعل تو داغی نهاد بر دل بریان من

زلف تو در‌هم شکست توبه و پیمان من

۱

بی‌تو دل و جان من سیر شد از جان و دل

جان و دل من تویی‌، ای دل و ای جان من

۲

چون گهر اشک من راه نظر چست بست

چون نگرد در رخت دیدهٔ گریان من‌؟

۳

هر دُر عشقت که دل داشت نهان از جهان

بر رخ زردم فشاند اشک درافشان من

۴

شد دل بیچاره خون‌، چارهٔ دل هم تو ساز

زانکه تو دانی که چیست بر دل بریان من

۵

گر تو نگیریم دست‌، کار من از دست شد

زانکه ندارد کران‌، وادی‌ِ هجران من

۶

هم نظری کن ز لطف تا دل درمانده را

بو که به پایان رسد راه بیابان من

۷

هست دل عاشقم منتظر یک نظر

تا که برآید ز تو‌، حاجت دو جهان من

۸

تو دل عطار را سوختهٔ خویش دار

زانکه دل سنگ سوخت از دل سوزان من

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: منقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«من» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. منمن
  2. دلمن
  3. بستمن
  4. جهانمن
  5. سازمن
  6. شدمن
  7. رامن
  8. نظرمن
  9. دارمن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.