همّت از گردنکشی مشکل به استغنا رسد
برخم تسلیم زن تا سر به پشت‌پا رسد
۱تا ز مستی تردماغی، انفعال آماده باش
آخر از صهبا خمی برگردن مینا رسد
۲فطرت آفتهاکشد تا نقش بربندد درست
اولین جام شکست از شیشه بر خارا رسد
۳غافل ازکیفیت پیغام یکتایی مباش
قاصد او می‌رسد هرجا دماغ ما رسد
۴عالمی را بی‌بضاعت کرد سودای شعور
نقدی از خود کم کند هرکس به جنسی وارسد
۵راحت آبادی که وحشت بانی آثار اوست
گرکسی تا پای دیوارش رسد صحرا رسد
۶نور شمع عزتم اما در این ظلمت‌سرا
عالمی پهلو تهی سازدکه بر من جا رسد
۷همچو بوی غنچه از ضعفی‌که دارم در کمین
امشبم گر جان رسد بر لب نفس فردا رسد
۸پیکرم چون شمع از ننگ زمینگیری گداخت
سر به ره می‌افکنم تا پا به خواب پا رسد
۹همنشینان زین چمن رفتند من هم بعد از این
بشکنم رنگی‌که فریادم به آن گلها رسد
۱۰غنچه شو بوی گل طرز کلامم نازک است
بی‌تأمل نیست ممکن کس به این انشا رسد
۱۱خودسری بیدل چه مقدار آبیار وهمهاست
سرو زین اندام می‌خواهد به آن بالا رسد
۱۲
