ذره تا مسهر هزار آینه عریان کردند
ما نگشتیم عیان هر چه نمایان کردند
۱بیخودی حیرت حسن عرق آلود که داشت
که دل و دیده یک آیینه چراغان کردند
۲حسن بیرنگی او را ز که یابیم سراغ
بوی گل آینه‌ای بود که پنهان کردند
۳دل هر ذره چمنزار پر طاووس است
گر‌د ما را به هوای که پریشان کردند
۴سرو برگ طلبی کو که نفس‌ِ سوختگان
نیم لغزش به هزار آبله سامان‌کردند
۵سعی جوهر همه صرف عرض‌آرایی‌هاست
سوخت نظاره به این رنگ‌که مژگان‌کردند
۶وضع تسلیم جنون عافیت‌آباد دل است
این گهر را صدف از چاک گریبان کردند
۷عشق از خجلت تغییر وفا غافل نیست
آب شد آتش گبری که مسلمان کردند
۸بیدماغی چه‌گریبان‌که نداده‌ست به چاک
تنگ شد گوشهٔ دل عرصهٔ امکان‌کردند
۹بیدل ازکلفت افسرده‌دلیها چو سپند
مشکلی داشتم از سوختن آسان‌کردند
۱۰
