ای پرفشان گرد نفس چندی شرار سنگ شو
ناقدردان راحتی بر خود زبان ننگ شو
۱جولان چه دارد در نظر غیر از تلاش درد سر
یک ره پس زانوی خم بنشین و عذر لنگ شو
۲فریاد کوس و کرنا می‌گویدت کای بی‌حیا
زبن دنگ‌دنگ روز و شب گر کر نگشتی دنگ شو
۳همت نمی‌چیند غنا بر عشوهٔ پا در هوا
چون صبح گرد رفته‌ای گو یک دو دم اورنگ شو
۴می‌دان قدر این و آن دیدی زمین و آسمان
گر کهنه‌ات خواهی گران با ذره‌ای همسنگ شو
۵گلچینی باغ یقین گر نیست تسکین آفربن
اوهام را هم کم مبین خود روی دشت بنگ شو
۶شوق جنون‌تاز ترا کس نیست تا گیرد عنان
یک‌چند منزل در قدم گرد ره و فرسنگ شو
۷بر معرفت نازیدنت دور است از فهمیدنت
چون عکس نتوان دیدنت آیینه گو هر رنگ شو
۸آیینه‌داران جنون دارند یک عالم فسون
هرچند جهل آیی برون سرکوب صد فرهنگ شو
۹ای بوی موهومی چمن کم نیست سیر وهم ظن
باری به ذوق پر زدن هنگامه‌ساز رنگ شو
۱۰بیدل به یاد زلف او گر ناله‌ای سر می‌کنم
تسلیم گوشم می‌کشد کای بی‌ادب خود چنگ شو
۱۱
