تا عرقناک از چمن آن شوخ بی‌پروا گذشت
موج خجلت سرو را چون قمری از بالا گذشت
۱وای بر حال کمند ناله‌های نارسا
کان تغافل‌پیشه از معراج استغنا گذشت
۲ما به چندین کاروان حسرت‌کمین رهبریم
شمع در شبگیر دود دل عجب تنها گذشت
۳محو دل شو تا توانی رستن از آفات دهر
موج بی وصل گهر نتواند از دریا گذشت
۴بسته‌ای احرام صد عقبا امل اما چه سود؟
فرصت نگذشته‌ات پیش از گذشتن‌ها گذشت
۵بی‌نشانی در نشان پر می‌زند، هشیار باش
گر همه عنقا شوی نتوانی از دنیا گذشت
۶آبله مخموری واماندگی‌هایم نخواست
زین بیابان لغزشم آخر قدح‌پیما گذشت
۷گر برون آیم ز فکر دل اسیر دیده‌ام
عمر من چون می به بند ساغر و مینا گذشت
۸بر غنا زد احتیاج خست ابنای دهر
تنگدستی در عزیزان ماند لیک از ما گذشت
۹عافیت‌ها بس‌که بود آن سوی پرواز امل
کرد استقبال امروزی که از فردا گذشت
۱۰گر ز دنیا بگذری تشویش عقبا حایل است
تا ز خود نگذشته‌ای می‌بایدت صدجا گذشت
۱۱بیدل از رنگ شکست شیشه‌ای خندیده است
کز غبارش ناله نتواند به سعی پا گذشت
۱۲
