زهی هنگامهٔ امکان، جنون‌ساز غریبانت
زمین و آسمان یک چاک دامن تا گریبانت
۱کتاب معرفت سطری ز درس فهم مجهولت
دو عالم آگهی تعبیری از خواب پریشانت
۲کدامین راه و کو منزل، کجا می‌تازی ای غافل
به فکر دشت و در مُردی و در جیب است میدانت
۳به انداز تغافل تا به کی خواهی جنون کردن
غبار انگیخت از عالم به پای خفته جولانت
۴به پیش پا نمی‌بینی چه افسون است تحقیقت
زبان خود نمی‌فهمی چه نیرنگ است عرفانت
۵نه‌غیری خوانده‌افسونت نه لیلی‌کرده مجنونت
همان شوق تو مفتونت همان چشم تو حیرانت
۶پی تحقیق‌گردی می‌کنی از دور و بیتابی
ندانم اینقدر بر خود که افشانده‌ست دامانت
۷شهادت تا رموز غیب پر بی پرده بود اینجا
اگر می‌گشتی آگاه از گشاد و بست مژگانت
۸جهانی نقش بستی لیک ننمود‌ی به‌کس بیدل
به این‌حیرت چه مکتوبی که نتوان خواند عنوانت
۹
