چو زین بُگذَری مَردُم آمد پَدید
شد این بَندها را سَراسَر کِلید
۱سَرش راست بَر شُد چو سَروِ بُلَند
به گفتارْ خوب و خِرَدْ کار بَند
۲پذیرندهٔ هوش و رای و خِرَد
مَر او را دَد و دام فَرمان بَرَد
۳زِ راهِ خِرَد بِنگَری اَندکی
که مَردُم به مَعنی چه باشَد یکی
۴مگر مَردُمی خیره خوانی هَمی
جز این را نشانی نَدانی هَمی
۵تو را از دو گیتی بَر آوَرده‌اَند
به چَندین میانچی بِپَروَردِه‌اَند
۶نُخُستینِ فِطرَت پَسینِ شُمار
تویی خویشتَن را به بازی مَدار
۷شِنیدَم زِ دانا دِگرگونه زین
چه دانیم رازِ جَهان آفرین
۸نِگَه کُن سَرانجامِ خود را ببین
چو کاری بیابی اَز این بِه گُزین
۹به رَنج اَندر آری تَنَت را رَواست
که خود رَنج بُردن به دانش سِزاست
۱۰چو خواهی که یابی زِ هَر بَد رَها
سَر اَندر نَیاری به دامِ بَلا
۱۱نِگه کُن بِدین گُنبدِ تیزگَرد
که دَرمان اَزوی اَست و زویَست دَرد
۱۲نه گَشت‌ِ زَمانه بِفَرسایَدَش
نه آن رَنج وُ تیمار بِگزایَدَش
۱۳نه از جُنبش آرام گیرَد هَمی
نه چون ما تَباهی پَذیرَد هَمی
۱۴اَز او دان فُزونی اَز او هَم شُمار
بَد و نیک نَزدیکِ او آشکار
۱۵
