بخش ۲۶۸ - بایرن اقبال لاهوری

مثال لاله و گل شعله از زمین روید

اگر به خاکِ گلستان تراود از جامش

نبود درخورِ طبعش هوای سرد فرنگ

تپید پیک محبت ز سوز پیغامش

خیال او چه پریخانه ئی بنا کرد است

شباب غش کند از جلوه لب بامش

گذاشت طایر معنی نشیمنِ خود را

که سازگار تر افتاد حلقهٔ دامش