دم مرا صفت باد فرودین کردند
گیاه را ز سرشکم چو یاسمین کردند
۱نمود لالهٔ صحرا نشین ز خونابم
چنانکه بادهٔ لعلی به ساتگین کردند
۲بلند بال چنانم که بر سپهر برین
هزار بار مرا نوریان کمین کردند
۳فروغ آدم خاکی ز تازه کاریهاست
مه و ستاره کنند آنچه پیش ازین کردند
۴چراغ خویش بر افروختم که دست کلیم
درین زمانه نهان زیر آستین کردند
۵درآ به سجده و یاری ز خسروان مطلب
که روز فقر نیاکان ما چنین کردند
۶
