از مشتِ غبار ما صد ناله برانگیزی
نزدیک‌تر از جانی با خوی کم آمیزی
۱در موجِ صبا پنهان، دزدیده بباغ آئی
در بوی گل آمیزی با غنچه در آویزی
۲مغرب ز تو بیگانه مشرق همه افسانه
وقت است که در عالم نقشِ دگر انگیزی
۳آنکس که بسر دارد سودای جهانگیری
تسکین جنونش کن با نِشتر چنگیزی
۴من بندهٔ بی‌قیدم شاید که گریزم باز
این طُرّه پیچان را در گردنم آویزی
۵جز ناله نمی‌دانم گویند غزل خوانم
این چیست که چون شبنم بر سینهٔ من ریزی
۶
