زهی به وعده وصل تو تازه جان و جهانم
بیا که بی تو ز درد و غم فراق به جانم
۱غم فراق ندانم چگونه پیش تو گویم
که چون رخ تو ببینم رود ز کار زبانم
۲ببخش منصب فراشیم که آن سر کو را
به دیده خاک بروبم ز گریه آب فشانم
۳اگر ز کوی تو خاری خلد به پای سگانت
به سوزن مژه بیرون کنم به دیده نشانم
۴به جرم عشق تو گر می کشند گو بکشیدم
که من نهفتن این راز بیش ازین نتوانم
۵من آن نیم که شماری مرا ز سلک غلامان
همین بس است که داری گهی ز خیل سگانم
۶چو خوانم از غم تو دردناک گفته جامی
هزار سوخته دل را ز دیده خون بچکانم
۷
