غزلیات

شمارهٔ ۵۷ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خط به گرد رخت درآمده است

الله الله چه درخور آمده است

۱

نیست جز دود آه سوختگان

که به دور رخت برآمده است

۲

مهر و مه را که بندگان تواند

طوقی از مشک و عنبر آمده است

۳

چه خلل کعبه جمال تو را

از حبش گرچه لشکر آمده است

۴

پای تا فرق تو خوش است ولی

کاکل از جمله بر سر آمده است

۵

از قدم تا سر این همه دل چیست

گرنه قدت صنوبر آمده است

۶

این غزل با خیالت از جامی

به ز اشعار دیگر آمده است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آمده استقافیه: ـر۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. سوختگاناست
  3. توانداست
  4. رااست
  5. ولیاست
  6. چیستاست
  7. جامیاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۲۹۶ شعر) قرار دارد.