غزلیات

شمارهٔ ۴۴۷ جامی

شاعر
جامی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

انت شمس البقا و غیرک فی

کل شی ء سواک لیس بشی

۱

نیست امکان بساط بوسی تو

تا نگردد بساط امکان طی

۲

نیست جز مشت گل ز کارگهت

دست کرد خلقته بیدی

۳

کرده وعده دوای من لب تو

چون بجویم وفای وعده ز وی

۴

کی من این وعده کرده ام گوید

این بود آخر الدواء الکی

۵

با تو همدم کجا تواند بود

هرکه از خود تهی نشد چون نی

۶

پی خود گم کن از میان جامی

تا رسد فیض عشق پی در پی

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. فیبشی
  2. توطی
  3. کارگهتبیدی
  4. تووی
  5. گویدالکی
  6. بودنی
  7. جامیپی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ جامی

۳٬۳۹۱ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۳ شعر) قرار دارد.